ARAMIZDAN BİR ŞAİR

Fethi ERTAN, 1937 Çamlıca doğumlu.Doğaya, fotoğrafa ve şiire meraklı.Çamlıca İlkokulu’nun ilk mezunlarından.İlkokul Öğretmeni Mustafa KARAKAŞ’ı şükranla anıyor.4 çocuk babası ve eşini kaybettiği için 12 yıldır yalnız yaşıyor.Eşi için anıt mezar yaptırdığında pek çok televizyon kanalı kendisiyle ilgilenmiş.Zamanında kereste işi ile uğraşmış. Fethi ERTAN, şiir yazıyor ve 52 yıldır günlük tutuyor.Kendisinin Çamlıca Köyü için yazdığı şiiri yayınlıyoruz. BEN KÖYÜMÜ SEVİYORUM Kahvehane yoktu köyde, Toplanırdık hep bir yerde Odalarda veya evlerde Ben köyümü seviyorum. Mum bulamadık, çıra yaktık, Çıra ışığında dersler yaptık, Suyu kendimiz akıttık, Ben köyümü seviyorum. Bazen bulamazdık acı soğan, Üstümüzde yünden yorgan Mama bilmezdi yeni doğan Ben köyümü seviyorum. Sazlardan hasır ördük, Öküz ile düven sürdük, Kağnıyla neler gördük Ben köyümü seviyorum. Sırtımızla yük taşıdık, Çamlıca Dağı'nda dolaştık, Radyoyu görüp, şaşırdık Ben köyümü seviyorum. Çamlıca Dağı'nda bulduk sefayı Gele gide çektik cefayı, Toprakta gördük vefayı Ben köyümü seviyorum. Çorap, kazak örer idik, Saban ile çift sürerdik, Daha sonra pulluk gördük Ben köyümü seviyorum. Karar verdik, besihane kurduk İçersine koyunlar koyduk, Süt, yoğurt yemeye doyduk Ben köyümü seviyorum. Yol aldık eşek ile Çoğumuz bulmaz onu bile Tartımız okka, kile Ben köyümü seviyorum. Yoksulluk geldi memlekete Boyun eğdik peksimete, Sabır geldi bu millete Ben köyümü seviyorum. İmece ile yardım vardı, Düşmanlık yok, dostluk vardı Vefa vardı, mertlik vardı Ben köyümü seviyorum. Çamlıca'nın dağları, Yemyeşildir bağları, Pırıl pırıldır suları, Ben köyümü seviyorum…